/ 9 نظر / 6 بازدید
پيام

اکبر هستم! عجيبه٬ من که هنوز شهيد نشدم!!

علی

به پیام: تعجب نکن! چه شهید شده باشی، چه نشده باشی، اگه اسم یه بلواری، خیابونی، کوچه ای، میدونی، چیزی(!)، به اسم شهید اکبر پیام (اکبر اسم و پیام فامیل باشه) پیدا بشه، من شک نمی کنم که خودتی!

علی

به غزاله: این آهنگی که گذاشتی رو باید موقع خیره شدن به ماه کامل (ماه شب چهارده) گوش کرد... من که لذت بردم.

علی

البته منظورم سه دقیقه ی اول آهنگ بود که باید هم زمان با عمل خیره شدن به آن گوش کرد...

غزاله

به پيام: يه اصل هست با اين مضمون که «شهيدان همواره زنده اند»... بر همين مبنا٬ گاهی ما هم می گيم «زندگان همواره شهيدند!» ... و مشکل خود به خود حل مي شه!

غزاله

به علی: آی گفتی... البته ما Not of This Earth ها ٬ این آهنگ رو موقع خيره شدن به زمين گوش می ديم!

علی

به غزاله: در مورد جمله ای که به پیام گفتی: عکس قضیه همواره درست نیست! در مورد آهنگ: آخه زمین هم نگاه کردن داره؟! (مگه of that Moon ای که نمی تونی به ماه نگاه کنی؟! به نظر من هرجا که هستی، ترجیحا اگه می تونی به ماه نگاه کن، نه زمین!)

غزاله

در مورد جمله ای که دربارهء جمله ای که به پیام گفتم٬ گفتی!! : آخه خود قضیه هم درست نیست!! در مورد آهنگ : از وقتی با نگاه کردن به ماه٬ ياد احمدی نژاد می افتم ترجيح مي دم به زمين نگاه کنم!

پيام

The lunetics, are in my head... the lunetics are in my blog...! remembering CHERTS, and SHERRO VERS and laughs... got to keep the loonies on the Lune!!