رسالهء غزالیه - دفتر چهارم

اندر احوالات ما و عجایب هفت گانه:

به ساعت هفت صبح٬ سرای را به قصد دانشسرای وداع گفتیم و به ساعت هفت شب به سرای باز پس همی شدیم...

در این دراز مدت٬ هفت محلهء تهران درنوردیده٬ طول و عرضش به گام پیمودیم٬ هر یک هزار و هفت متر همی بود! و این در حالی بود که هفت انگشت دستانمان٬ به هفت کیلو محمولهء مشمول مکتوبه آغشته و سه انگشت باقی٬ دورگوی همراهمان را چنگ زده٬ و هر آن امکان سقوطش می بود... و اندر میانه٬ به هیچ جای مقام نگزیدیم٬ که مجالش نبود٬ چونان که ستون فقراتمان به هفت ناحیت می بفشارید!

خردک مشکین ابرکی در افلاک می بود که باران همی زایید... بارانک خرد خرد می بارید و زمین ترگونه می گشت... چندی نگذشته بود که ریز قطرات به زمین نرسیده٬ آفتاب همی زد... و دیدگانمان هفت سپهر را جستجوی می کرد در پی نشانی زان چه وی را قوص قزح همی خوانند... لیک یافت می نشد و آنچه یافت همی شد٬ چیزی نبود جز هاله ای خاکستری از دود و غبار... و ما در بحر افکار نونهالگی... و در عجب که چه شود اگر مدرس کودکستان٬ یکی کودک را هفت رنگ رنگین کمان٬ جای به جای بیاموزاد!... کور کودک تحویل جامعه دهاد!

چون آفتاب غروب کرد٬ هوای٬ سرد بود و هوای٬ شب گشته بود و راه سوی سرای در پیش... ما را خواب بسیار بیامد و دیدگانمان را تاب و توان دید می ربود... چونان که هر چند هفت دقیقه٬ زمین و زمان از مقابلمان محو می شد... و همه چیز٬ هچل هفت می دیدیم...

طی طریق خوان هفتم با جان هفتم٬ جان را از دو جانب به تنگ آورده بود... و بزرگتر هنر آن بود که چون به سرای دخول شدیم٬‌ هفت طبق ظرف در آشپزخانه٬ ما را می خوانیدند... و خدای را هفت مرتبه شکر که حداقل٬ آسانسور به جای هفت بار توقف در طبقات بین مسیر٬ یکبار در طبقهء هفتم توقف همی بکرد!

/ 7 نظر / 16 بازدید
علی

آسانسور نه! آسانبر! بسی شاد گردیدیم که آخر کار، شمای را خواب بسیار آمد و ... یعنی همون: خوشحالم که احساس خواب کردی... امیدوارم الان که این کامنت رو می نویسم، به جای خوندن سریع اون، خواب باشی...

غزاله

خواب نيستم(نبودم) علی! ببخشید!! کورسوی اميدت رو خاموش کردم!؟!

مهران

تو را پندی همی دهم تا دانی که جان را از هفت سوی فشار آيد نه دو سوی و در مکاشفت پنچ سوی مانده بر جا همی کوشی!

احسان

آهنگ وبلاگت: يه حشره مثل مگس که داره پيانو ميزنه .

payam

shayadam ghazalas ke dare piano mizane va ye magase semej dast az saresh bar nemidare!

غزاله

احسان آره٬ خودشه. پيام مگه فرق خاصی داره مگس با غزاله!؟

پویا

همانا که سپاست از پروردگارت به قدر کفایت نباشد و به جای هفت بار می‌باید هفت‌هزار بار شکرش کنی، باشد که رستگار شوی!