پيشنهاد بی شرمانه!   

به شدت جای خالی یک سیستم wireless در مغز انسان که بتوان توسط آن٬ بدون مشکلات تلفن و موبایل و راه دور و راه نزدیک و آنتن دهی و قطع و وصلی و خط روی خط افتادن و تالیا و ... با فرد مورد نظر ارتباط برقرار کرد٬ احساس می شود...

توجه: اعتراض خود را مبنی بر نارضایتی از عدم وجود چنین سیستمی در انسان٬ با ثبت اعتراض و امضای خود مکتوب نمایید؛ چنانچه آمار معترضین از یک حد مشخص بیشتر شود٬ احتمالآ خدا در خلقت نسل بعدی بشریت٬ تغییرات درخواست شده را اعمال خواهد کرد!!

پ.ن : شعر «شکسته ساز» دکتر شفیعی کدکنی که پارسال توسط حسین علیزاده٬ محمد رضا شجریان٬ کیهان کلهر و همایون شجریان در تالار وزارت کشور اجرا شد را خیلی دوست دارم...

گوش دادن به این اجرا٬ علاوه بر زنده کردن فضای کنسرت٬ برایم خاطرات دردناکی را یادآور است...

بزن آن پرده

اگر چند تو را سیم از این ساز٬ گسسته

بزن این زخمه

اگر چند در این کاسهء تنبور

نماندست صدایی...

بزن این زخمه

بر آن سنگ٬

بر آن چوب٬

بر آن عشق٬

که شاید بردم راه به جایی...

پرده دیگر مکن و زخمه به هنجار کهن زن

لانهء جغد نگر٬ کاسهء آن بربط سغدی ز خموشی...

نغمه سر کن که جهان٬ تشنهء آواز تو بینم

چشمم آن روز مبیناد که خاموش در این ساز تو بینم

نغمهء توست٬ بزن آنچه که ما زنده بدانیم...

اگر این پرده برافتد٬ من و تو نیز نمانیم...

اگر چند بمانیم و بگوییم همانیم...

لینک